Մայիսի 1-ը, որը հայտնի է որպես Աշխատանքի միջազգային օր կամ Պարի օր, աշխարհի 142 երկրում նշվում է որպես տոնական և ոչ աշխատանքային օր։ Այս օրվա պատմությունը սերտորեն կապված է աշխատավորների իրավունքների պայքարի հետ։
Առաջին անգամ տոնը նշվել է 1890 թվականին՝ Ավստրո-Հունգարիայի, Բելգիայի, Գերմանիայի, Դանիայի, Իսպանիայի և Նորվեգիայի պետություններում։ Այնուամենայնիվ, ամենահայտնի և ազդեցիկ իրադարձությունը, որը նպաստեց օրվա համապարփակ տարածմանը, տեղի ունեցավ 1886 թվականի մայիսի 1-ին ԱՄՆ-ի Չիկագո քաղաքում։ Բանվորները պահանջում էին 8-ժամյա աշխատանքային օր։ Բախումները ոստիկանության հետ հանգեցրին բազմաթիվ ձերբակալությունների և կազմակերպիչների մահապատիժների։
1889 թվականին Փարիզում տեղի ունեցած միջազգային սոցիալիստական կոնգրեսը որոշեց, որ միջազգային պրոլետարիատը պետք է միավորվի և պայքարի իր իրավունքների համար՝ ընտրելով մեկ միասնական օր, որը կդառնա բանվոր դասակարգի պահանջների ներկայացման օր։ Այս որոշումը դարձավ մայիսի 1-ի միջազգային ճանաչման հիմնաքարը։
20-րդ դարասկզբին, երբ հեղափոխական շարժումը տեղափոխվեց Ռուսաստան, մայիսի 1-ը ստացավ նոր, խորը իմաստ և դարձավ մեծ տոն՝ ուղեկցվելով զանգվածային շքերթներով։
Հայաստանում մայիսի 1-ը նույնպես պաշտոնական տոնական օր է, որը նշվում է ամբողջ երկրում։
Այսպիսով, մայիսի 1-ը ոչ միայն աշխատավորների իրավունքների պայքարի պատմության հուշատակարանն է, այլև միջազգային համերաշխության և աշխատանքի արժեքի խորհրդանիշ։
