Այսօր տեղի ունեցած վտանգավոր դեպքը, որի արդյունքում անչափահաս Դավիթ Մինասյանը գտնվում է ծանր առողջական վիճակում, հարցեր է առաջացնում մեր հասարակության անվտանգության և պետության կողմից իր պարտավորությունների կատարման մասին։
Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը հստակ ամրագրում է յուրաքանչյուր քաղաքացու իրավունքը կյանքի և առողջության պաշտպանությանը։ Այս իրավունքի իրացումը պետության վրա դրված հիմնարար պարտավորություն է։
Երբ անչափահասը ստիպված է դիմել Քրեակատարման ռեժիմի հիմնարկ՝ սադրանքի հետևանքով ստացված վնասվածքների բուժման համար, դա ցույց է տալիս, որ պետությունը չի կարողացել ապահովել իր քաղաքացուն՝ հատկապես անպաշտպան անչափահասին, այդ հիմնարար իրավունքը։
Այսպիսի դեպքերում անհապաղ, ամբողջական և թափանցիկ քննություն անցկացնելը չափազանց կարևոր է։ Քննությունը պետք է իրականացվի առանց որևէ կողմնակալության կամ «յուրային-օտար» բաժանման։ Ոչ մի սադրանք, անկախ դրա բնույթից, չպետք է արժենա երեխայի առողջությունը կամ կյանքը։
Այս իրադարձությունը նաև հիշեցնում է մեր քաղաքների և համայնքների պատրաստվածության մասին։ Արտակարգ իրավիճակների դեպքում բնակչության, և հատկապես երեխաների, անվտանգությունը պահանջում է, որ ապաստարանները և այլ խորացված տարածքները մշտապես պատրաստ լինեն աշխատելու։
Քաղաքային իշխանությունների կողմից հաճախ հայտնվող հրապարակումները, թե երեխաների համար խաղահրապարակներ են կառուցվում, չի կարող փոխարինել այն ապահովվածությանը, որը պետք է ապահովվի նրանց անվտանգության և առողջության պաշտպանության միջոցով։
Այսպիսով, Դավիթ Մինասյանի դեպքը պետք է դառնա զգոնության և պետական համակարգի աշխատանքի արդյունավետության վերաիմաստավորման հզոր հիշեցում։
